Fiil (Verb) B2 Seviye

abmahnen

ˈapˌmaːnən Ab·mah·nen
uyarmak · ikaz etmek (hukuki bağlamda). · Birine uyarıda bulunmak · uyarı vermek

Anlamlar ve Çeviriler

uyarmak
ikaz etmek (hukuki bağlamda).
Birine uyarıda bulunmak
uyarı vermek
LEGAL
(yapılmaması için) ihtar etmek
LEGAL
ihtar etmek

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du mahnst ab
ich mahne ab
ihr mahnt ab
wir mahnen ab
sie/Sie mahnen ab
er/sie/es mahnt ab

Präteritum

du mahntest ab
ich mahnte ab
ihr mahntet ab
wir mahnten ab
sie/Sie mahnten ab
er/sie/es mahnte ab

Imperativ

du mahn ab
ihr mahnt ab
wir mahnen wir ab
sie/Sie mahnen Sie ab

KonjunktivI

du mahnest ab
ich mahne ab
ihr mahnet ab
wir mahnen ab
sie/Sie mahnen ab
er/sie/es mahne ab

KonjunktivII

du mahntest ab
ich mahnte ab
ihr mahntet ab
wir mahnten ab
sie/Sie mahnten ab
er/sie/es mahnte ab

Infinitiv

Infinitiv I abmahnen
Infinitiv II abgemahnt haben

Partizip

Partizip I abmahnend
Partizip II abgemahnt
Perfekt er hat abgemahnt

Stammformen

Infinitiv abmahnen
Präteritum mahnte ab
Partizip II abgemahnt

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Etimoloji

Sözcük, Almanca 'ab' (uzaklaştırmak, sona erdirmek) ve 'mahnen' (uyarmak, ihtar etmek) bileşiminden oluşur. 'Mahnen' kökeni Eski Yüksek Almanca 'mahnōn'a dayanır ve 'hatırlatmak, çağırmak' anlamlarını taşır. Hukuki bağlamda, 'abmahnen' terimi 19. yüzyıldan itibaren yaygınlaşmıştır.