annehmen

ˈanˌneːmən an·neh·men
almak · kabul etmek · teslim almak · varsaymak

Anlamlar ve Çeviriler

almak
kabul etmek
teslim almak
varsaymak

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: an- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du nimmst an
ich nehme an
ihr nehmt an
wir nehmen an
sie/Sie nehmen an
er/sie/es nimmt an

Präteritum

du nahmst an
ich nahm an
ihr nahmt an
wir nahmen an
sie/Sie nahmen an
er/sie/es nahm an

Imperativ

du nimm an
ihr nehmt an
wir nehmen wir an
sie/Sie nehmen Sie an

KonjunktivI

du nehmest an
ich nehme an
ihr nehmet an
wir nehmen an
sie/Sie nehmen an
er/sie/es nehme an

KonjunktivII

du nähmest an
ich nähme an
ihr nähmet an
wir nähmen an
sie/Sie nähmen an
er/sie/es nähme an

Infinitiv

Infinitiv I annehmen
Infinitiv II angenommen haben

Partizip

Partizip I annehmend
Partizip II angenommen
Perfekt er hat angenommen

Stammformen

Infinitiv annehmen
Präteritum nahm an
Partizip II angenommen

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
Akkusativ nesne almak, kabul etmek
für Akkusativ adına kabul etmek, üstlenmek
als Akkusativ olarak kabul etmek

Etimoloji

Almanca kökenli fiil olup, 'an-' (ön ek) ve 'nehmen' (almak) kelimelerinden oluşur. Eski Yüksek Almanca 'ananehman' biçiminden türemiştir.