İsim (Substantiv)
C1 Seviye
der Affront
aˈfʁɔ̃ː
Af·front
hakaret
·
aşağılama
·
saygısızlık
·
tahkir
·
büyük bir hakaret
·
saldırı
Anlamlar ve Çeviriler
hakaret
aşağılama
saygısızlık
tahkir
büyük bir hakaret
saldırı
Diğer Diller
SR
uvreda
SR
poniženje
SR
nepoštovanje
SR
teška uvreda
SR
napad
RO
insultă
RO
umilire
RO
lipsă de respect
RO
ocară
RO
o insultă majoră
RO
atac
PT
ataque
PT
ultraje
PT
insulto
PT
humilhação
PT
desrespeito
PT
grande ofensa
LA
impetus, oppugnatio honoris
LA
ignominia, dedecus illatum
LA
irreverentia, offensa aperta
LA
contumelia, verbum turpe
LA
contumelia magna et aperta
LA
contumelia, iniuria publica
IT
affronto
IT
insulto
IT
mancanza di rispetto
IT
grave affronto
IT
attacco
FR
insulte, outrage
FR
grave insulte, outrage
FR
attaque, outrage
FR
affront, insulte
ES
afrenta
ES
agravio
ES
humillación
ES
desprecio
ES
ultraje
ES
gran ofensa
EN
Disrespect
EN
Insult
EN
Humiliation
EN
Attack
EN
Affront / Insult
EN
Grave insult
EN
affront
Deklination (Hal Çekimi)
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ Yalın Hal | der Affront | die Affronte |
| Akkusativ -i Hali | den Affront | die Affronte |
| Dativ -e Hali | dem Affronte | den Affronten |
| Genitiv -in Hali | des Affrontes | der Affronte |
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEtimoloji
Fransızca 'affront' kökenlidir. Fransızca 'affronter' (yüzleştirmek, karşı karşıya getirmek) fiilinden türemiştir. Türkçeye Fransızca üzerinden geçmiştir.