der Affront

aˈfʁɔ̃ː Af·front
impetus, oppugnatio honoris · contumelia, iniuria publica · ignominia, dedecus illatum · irreverentia, offensa aperta · contumelia, verbum turpe · contumelia magna et aperta · attacco · affronto · insulto · mancanza di rispetto · grave affronto · affront, insulte · insulte, outrage · grave insulte, outrage · attaque, outrage · gran ofensa · afrenta · humillación · desprecio · ultraje · agravio · Attack · Insult · Humiliation · Disrespect · Affront / Insult · Grave insult · affront

Anlamlar ve Çeviriler

impetus, oppugnatio honoris
contumelia, iniuria publica
ignominia, dedecus illatum
irreverentia, offensa aperta
contumelia, verbum turpe
contumelia magna et aperta
attacco
affronto
insulto
mancanza di rispetto
grave affronto
affront, insulte
insulte, outrage
grave insulte, outrage
attaque, outrage
gran ofensa
afrenta
humillación
desprecio
ultraje
agravio
Attack
Insult
Humiliation
Disrespect
Affront / Insult
Grave insult
affront

Deklination (Hal Çekimi)

Kasus Singular Plural
Nominativ Yalın Hal der Affront die Affronte
Akkusativ -i Hali den Affront die Affronte
Dativ -e Hali dem Affronte den Affronten
Genitiv -in Hali des Affrontes der Affronte

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Etimoloji

Fransızca 'affront' kökenlidir. Fransızca 'affronter' (yüzleştirmek, karşı karşıya getirmek) fiilinden türemiştir. Türkçeye Fransızca üzerinden geçmiştir.