anberaumen
ˈanbəˌʁaʊ̯mən
an·be·rau·men
tempus praefinire, destinare
·
conventum die et hora indicere
·
tempus assignare, dare
·
Fissare una scadenza
·
Indire una riunione
·
Assegnare un tempo
·
convoquer
·
planifier, organiser
·
accorder du temps
·
conceder tiempo
·
programar
·
asignar tiempo
·
set, arrange
·
schedule, arrange
·
appoint a time for
·
schedule
Anlamlar ve Çeviriler
tempus praefinire, destinare
conventum die et hora indicere
tempus assignare, dare
Fissare una scadenza
Indire una riunione
Assegnare un tempo
convoquer
planifier, organiser
accorder du temps
conceder tiempo
programar
asignar tiempo
set, arrange
schedule, arrange
appoint a time for
schedule
LEGAL
tempus statuere, figere
LEGAL
diem constituere, indicere
LEGAL
Fissare
LEGAL
Stabilire
LEGAL
fixer
LEGAL
fijar
LEGAL
determinar
LEGAL
schedule, fix
LEGAL
set, determine
Diğer Diller
LA
tempus praefinire, destinare
LA
conventum die et hora indicere
LA
LEGAL
tempus statuere, figere
LA
tempus assignare, dare
LA
LEGAL
diem constituere, indicere
IT
Fissare una scadenza
IT
LEGAL
Fissare
IT
LEGAL
Stabilire
IT
Indire una riunione
IT
Assegnare un tempo
FR
LEGAL
fixer
FR
convoquer
FR
planifier, organiser
FR
accorder du temps
ES
LEGAL
fijar
ES
conceder tiempo
ES
LEGAL
determinar
ES
programar
ES
asignar tiempo
EN
LEGAL
schedule, fix
EN
set, arrange
EN
schedule, arrange
EN
LEGAL
set, determine
EN
appoint a time for
EN
schedule
Konjugation (Çekim)
Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: an-
Yardımcı fiil: haben
Präsens
du
beraumst an
ich
beraume an
ihr
beraumt an
wir
beraumen an
sie/Sie
beraumen an
er/sie/es
beraumt an
Präteritum
du
beraumtest an
ich
beraumte an
ihr
beraumtet an
wir
beraumten an
sie/Sie
beraumten an
er/sie/es
beraumte an
Imperativ
du
beraum an
ihr
beraumt an
wir
beraumen wir an
sie/Sie
beraumen Sie an
KonjunktivI
du
beraumest an
ich
beraume an
ihr
beraumet an
wir
beraumen an
sie/Sie
beraumen an
er/sie/es
beraume an
KonjunktivII
du
beraumtest an
ich
beraumte an
ihr
beraumtet an
wir
beraumten an
sie/Sie
beraumten an
er/sie/es
beraumte an
Infinitiv
Infinitiv I
anberaumen
Infinitiv II
anberaumt haben
Partizip
Partizip I
anberaumend
Partizip II
anberaumt
Perfekt
er hat anberaumt
Stammformen
Infinitiv
anberaumen
Präteritum
anberaumte
Partizip
II
anberaumt
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEtimoloji
'anberaumen' Almancada 'an-' (ön ek, belirli bir zamanda gerçekleştirmek) ve 'beraumen' (belirlemek, saptamak) kelimelerinin birleşiminden oluşur. 'Beraumen' ise Eski Yüksek Almanca 'rūmen' (düzenlemek, hazırlamak) kökünden gelir. Türkçeye 'saptamak' veya 'tespit etmek' olarak çevrilebilir.