anfechten
ˈanˌfɛçtn̩
an·fech·ten
inquirere
·
disputare
·
non agnoscere (jur)
·
aliquem vexare (archaic)
·
validitatem reicere
·
non accipere
·
sollicitare
·
in curam coniicere
·
inquietare
·
discutere
·
non riconoscere
·
turbare (uso antico)
·
contestare la validità
·
non accettare
·
preoccupare
·
contestare
·
me tracasser
·
ne pas reconnaître
·
me préoccuper
·
contester vivement
·
discuter avec véhémence
·
former un recours contre
·
me troubler (ancien usage)
·
nier la validité
·
discutir
·
no reconocer
·
molestar (uso antiguo)
·
rechazar la validez
·
no aceptar
·
hacer reflexionar
·
preocupar
·
investigar
·
to challenge
·
to dispute
·
to deny
·
to bother (archaic)
·
to deny validity
·
to refuse to accept
·
to cause concern
·
to worry
·
appeal
·
contest
Anlamlar ve Çeviriler
inquirere
disputare
non agnoscere (jur)
aliquem vexare (archaic)
validitatem reicere
non accipere
sollicitare
in curam coniicere
inquietare
discutere
non riconoscere
turbare (uso antico)
contestare la validità
non accettare
preoccupare
contestare
me tracasser
ne pas reconnaître
me préoccuper
contester vivement
discuter avec véhémence
former un recours contre
me troubler (ancien usage)
nier la validité
discutir
no reconocer
molestar (uso antiguo)
rechazar la validez
no aceptar
hacer reflexionar
preocupar
investigar
to challenge
to dispute
to deny
to bother (archaic)
to deny validity
to refuse to accept
to cause concern
to worry
appeal
contest
LEGAL
objicere (legal)
LEGAL
reicere (legal)
LEGAL
abrogare (legal)
LEGAL
dissolvere (legal)
LEGAL
contradicere (legal)
LEGAL
assertionem impugnare (legal)
LEGAL
sententiam reicere (legal)
LEGAL
impugnare
LEGAL
rifiutare
LEGAL
annullare
LEGAL
sciogliere
LEGAL
opporsi
LEGAL
contestare un'affermazione
LEGAL
respingere la decisione
LEGAL
contester
LEGAL
révoquer
LEGAL
attaquer en nullité
LEGAL
faire annuler
LEGAL
contester une allégation
LEGAL
rejetter une décision
LEGAL
impugnar
LEGAL
rechazar
LEGAL
anular
LEGAL
disolver
LEGAL
impugnar una decisión
LEGAL
to contest
LEGAL
to reject
LEGAL
to annul
LEGAL
to revoke
LEGAL
to object to
LEGAL
to challenge a claim
LEGAL
to reject a decision
Diğer Diller
LA
inquirere
LA
disputare
LA
LEGAL
objicere (legal)
LA
LEGAL
reicere (legal)
LA
LEGAL
abrogare (legal)
LA
LEGAL
dissolvere (legal)
LA
LEGAL
contradicere (legal)
LA
non agnoscere (jur)
LA
LEGAL
assertionem impugnare (legal)
LA
LEGAL
sententiam reicere (legal)
LA
aliquem vexare (archaic)
LA
validitatem reicere
LA
non accipere
LA
sollicitare
LA
in curam coniicere
IT
inquietare
IT
discutere
IT
LEGAL
impugnare
IT
LEGAL
rifiutare
IT
LEGAL
annullare
IT
LEGAL
sciogliere
IT
LEGAL
opporsi
IT
non riconoscere
IT
LEGAL
contestare un'affermazione
IT
LEGAL
respingere la decisione
IT
turbare (uso antico)
IT
contestare la validità
IT
non accettare
IT
preoccupare
IT
contestare
FR
me tracasser
FR
ne pas reconnaître
FR
me préoccuper
FR
contester vivement
FR
discuter avec véhémence
FR
LEGAL
contester
FR
LEGAL
révoquer
FR
LEGAL
attaquer en nullité
FR
LEGAL
faire annuler
FR
former un recours contre
FR
LEGAL
contester une allégation
FR
LEGAL
rejetter une décision
FR
me troubler (ancien usage)
FR
nier la validité
ES
discutir
ES
LEGAL
impugnar
ES
LEGAL
rechazar
ES
LEGAL
anular
ES
LEGAL
disolver
ES
no reconocer
ES
LEGAL
impugnar una decisión
ES
molestar (uso antiguo)
ES
rechazar la validez
ES
no aceptar
ES
hacer reflexionar
ES
preocupar
ES
investigar
EN
to challenge
EN
to dispute
EN
LEGAL
to contest
EN
LEGAL
to reject
EN
LEGAL
to annul
EN
LEGAL
to revoke
EN
LEGAL
to object to
EN
to deny
EN
LEGAL
to challenge a claim
EN
LEGAL
to reject a decision
EN
to bother (archaic)
EN
to deny validity
EN
to refuse to accept
EN
to cause concern
EN
to worry
EN
appeal
EN
contest
Konjugation (Çekim)
Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: an
Yardımcı fiil: haben
Präsens
du
fechtest an
ich
fechte an
ihr
fechtet an
wir
fechten an
sie/Sie
fechten an
er/sie/es
fechtet an
Präteritum
du
fochtest an
ich
focht an
ihr
fochtet an
wir
fochten an
sie/Sie
fochten an
er/sie/es
focht an
Imperativ
du
fechte an
ihr
fechtet an
wir
fechten wir an
sie/Sie
fechten Sie an
KonjunktivI
du
fechtest an
ich
fechte an
ihr
fechtet an
wir
fechten an
sie/Sie
fechten an
er/sie/es
fechte an
KonjunktivII
du
föchtest an
ich
föchte an
ihr
föchtet an
wir
föchten an
sie/Sie
föchten an
er/sie/es
föchte an
Infinitiv
Infinitiv I
anfechten
Infinitiv II
angefochten haben
Partizip
Partizip I
anfechtend
Partizip II
angefochten
Perfekt
er hat angefochten
Stammformen
Infinitiv
anfechten
Präteritum
focht an
Partizip
II
angefochten
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEdat ve Hal Uyumu
DİL BİLGİSİ| Edat (Prep) | Hal (Case) | Anlam / Kullanım |
|---|---|---|
| Akkusativ | Doğrudan nesne durumunda kullanılır (örn. 'einen Vertrag anfechten' - bir sözleşmeyi iptal etmek). |
Etimoloji
'anfechten' kelimesi Almancada 'an-' öneki ve 'fechten' (dövüşmek, mücadele etmek) fiilinden türemiştir. Hukuk dilinde 'itiraz etmek' anlamında kullanımı, bir iddiayı veya kararı reddetme veya geçersiz kılma eylemiyle ilişkilidir. Orta Yüksek Almancada 'anvehten' biçiminde görülmüştür.