abhelfen

ˈapˌhɛlfn̩ ab·hel·fen
yardımcı olmak · karar düzeltmek · çare olmak · çare bulmak

Anlamlar ve Çeviriler

yardımcı olmak
karar düzeltmek
çare olmak
çare bulmak

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du hilfst ab
ich helfe ab
ihr helft ab
wir helfen ab
sie/Sie helfen ab
er/sie/es hilft ab

Präteritum

du halfst ab
ich half ab
ihr halft ab
wir halfen ab
sie/Sie halfen ab
er/sie/es half ab

Imperativ

du hilf ab
ihr helft ab
wir helfen wir ab
sie/Sie helfen Sie ab

KonjunktivI

du helfest ab
ich helfe ab
ihr helfet ab
wir helfen ab
sie/Sie helfen ab
er/sie/es helfe ab

KonjunktivII

du hülfest ab
ich hülfe ab
ihr hülfet ab
wir hülfen ab
sie/Sie hülfen ab
er/sie/es hülfe ab

Infinitiv

Infinitiv I abhelfen
Infinitiv II abgeholfen haben

Partizip

Partizip I abhelfend
Partizip II abgeholfen
Perfekt er hat abgeholfen

Stammformen

Infinitiv abhelfen
Präteritum half
Partizip II abgeholfen

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Etimoloji

Almanca kökenli birleşik fiil olup, 'ab' (uzaklaşma, tamamlanma) ve 'helfen' (yardım etmek) kelimelerinden oluşur. Eski Yüksek Almanca dönemine kadar izlenebilir.