aufheben

ˈaʊ̯fˌheːbm̩ auf·he·ben
saklamak · yasağı kaldırmak · ortadan kaldırmak · yerden almak

Anlamlar ve Çeviriler

saklamak
yasağı kaldırmak
ortadan kaldırmak
yerden almak

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: auf- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du hebst auf
ich hebe auf
ihr hebt auf
wir heben auf
sie/Sie heben auf
er/sie/es hebt auf

Präteritum

du hobst auf
ich hob auf
ihr hobt auf
wir hoben auf
sie/Sie hoben auf
er/sie/es hob auf

Imperativ

du heb auf
ihr hebt auf
wir heben wir auf
sie/Sie heben Sie auf

KonjunktivI

du hebest auf
ich hebe auf
ihr hebet auf
wir heben auf
sie/Sie heben auf
er/sie/es hebe auf

KonjunktivII

du höbest auf
ich höbe auf
ihr höbet auf
wir höben auf
sie/Sie höben auf
er/sie/es höbe auf

Infinitiv

Infinitiv I aufheben
Infinitiv II aufgehoben haben

Partizip

Partizip I aufhebend
Partizip II aufgehoben
Perfekt er hat aufgehoben

Stammformen

Infinitiv aufheben
Präteritum hob auf
Partizip II aufgehoben

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
mit Dativ ile birlikte (örneğin, bir belgeyi bir dosya ile birlikte kaldırmak)
durch Akkusativ vasıtasıyla (örneğin, bir kararı yasal yolla iptal etmek)
gegen Akkusativ karşı (örneğin, bir kanuna karşı iptal davası açmak)

Etimoloji

Almanca kökenli olup, 'auf' (yukarı, açığa) ve 'heben' (kaldırmak) fiillerinin birleşiminden oluşur. Hukuki bağlamda 'iptal etmek' anlamı, 18. yüzyıldan itibaren yaygınlaşmıştır.