abweichen
ˈapˌvaɪ̯çn̩
ab·wei·chen
deviare
·
de via declinare
·
dissidere
·
differre
·
discedere
·
ab originali differre
·
de via aberrare
·
opinione dissentire
·
avere un'opinione diversa
·
deviare
·
allontanarsi
·
differire
·
essere diverso
·
differire da qualcosa
·
deviare dal percorso
·
s'écarter (général)
·
différer (général)
·
dévier (général)
·
diferir
·
ser diferente
·
apartarse
·
diferir de algo
·
desviarse del camino
·
tener una opinión diferente
·
desviarse
·
to stray
·
to differ from
·
to hold a different view
·
to deviate
·
to diverge
·
to differ
·
to be different
·
to depart
·
differ
·
deviate
Anlamlar ve Çeviriler
deviare
de via declinare
dissidere
differre
discedere
ab originali differre
de via aberrare
opinione dissentire
avere un'opinione diversa
deviare
allontanarsi
differire
essere diverso
differire da qualcosa
deviare dal percorso
s'écarter (général)
différer (général)
dévier (général)
diferir
ser diferente
apartarse
diferir de algo
desviarse del camino
tener una opinión diferente
desviarse
to stray
to differ from
to hold a different view
to deviate
to diverge
to differ
to be different
to depart
differ
deviate
POLITICS
dissidens
POLITICS
dissenziente
POLITICS
dissident (politique)
POLITICS
disidente
POLITICS
deviant
Diğer Diller
LA
deviare
LA
de via declinare
LA
dissidere
LA
POLITICS
dissidens
LA
differre
LA
discedere
LA
ab originali differre
LA
de via aberrare
LA
opinione dissentire
IT
avere un'opinione diversa
IT
deviare
IT
allontanarsi
IT
differire
IT
POLITICS
dissenziente
IT
essere diverso
IT
differire da qualcosa
IT
deviare dal percorso
FR
s'écarter (général)
FR
POLITICS
dissident (politique)
FR
différer (général)
FR
dévier (général)
ES
diferir
ES
POLITICS
disidente
ES
ser diferente
ES
apartarse
ES
diferir de algo
ES
desviarse del camino
ES
tener una opinión diferente
ES
desviarse
EN
to stray
EN
to differ from
EN
to hold a different view
EN
to deviate
EN
to diverge
EN
to differ
EN
POLITICS
deviant
EN
to be different
EN
to depart
EN
differ
EN
deviate
Konjugation (Çekim)
Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab
Yardımcı fiil: sein
Präsens
du
weichst ab
ich
weiche ab
ihr
weicht ab
wir
weichen ab
sie/Sie
weichen ab
er/sie/es
weicht ab
Präteritum
du
wichst ab
ich
wich ab
ihr
wicht ab
wir
wichen ab
sie/Sie
wichen ab
er/sie/es
wich ab
Imperativ
du
weiche ab
ihr
weicht ab
wir
weichen wir ab
sie/Sie
weichen Sie ab
KonjunktivI
du
weichest ab
ich
weiche ab
ihr
weichet ab
wir
weichen ab
sie/Sie
weichen ab
er/sie/es
weiche ab
KonjunktivII
du
wichest ab
ich
wiche ab
ihr
wicht ab
wir
wichen ab
sie/Sie
wichen ab
er/sie/es
wiche ab
Infinitiv
Infinitiv I
abweichen
Infinitiv II
abgewichen sein
Partizip
Partizip I
abweichend
Partizip II
abgewichen
Perfekt
er ist abgewichen
Stammformen
Infinitiv
abweichen
Präteritum
wich ab
Partizip
II
abgewichen
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEdat ve Hal Uyumu
DİL BİLGİSİ| Edat (Prep) | Hal (Case) | Anlam / Kullanım |
|---|---|---|
| von | Dativ | bir şeyden sapmak, ayrılmak |
| zu | Dativ | bir şeyden farklı olmak, yönelmek |
| gegenüber | Dativ | karşılaştırıldığında farklı olmak |
Etimoloji
Orta Yüksek Almanca 'abwīchen' kelimesinden türemiştir. 'ab' (uzak, ayrılma) ve 'wīchen' (çekilmek, sapmak) bileşiminden oluşur. Eski Yüksek Almanca 'wīhhan' (sapmak) köküne dayanır.