abhandenkommen

apˈhandn̩ˌkɔmən ab·han·den·kom·men
kaybolmak

Anlamlar ve Çeviriler

kaybolmak
LEGAL
elden çıkmak

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: abhanden Yardımcı fiil: sein

Präsens

du kommst abhanden
ich komme abhanden
ihr kommt abhanden
wir kommen abhanden
sie/Sie kommen abhanden
er/sie/es kommt abhanden

Präteritum

du kamst abhanden
ich kam abhanden
ihr kamt abhanden
wir kamen abhanden
sie/Sie kamen abhanden
er/sie/es kam abhanden

Imperativ

du komm abhanden!
ihr kommt abhanden!
wir kommen wir abhanden!
sie/Sie kommen Sie abhanden!

KonjunktivI

du kommest abhanden
ich komme abhanden
ihr kommet abhanden
wir kommen abhanden
sie/Sie kommen abhanden
er/sie/es komme abhanden

KonjunktivII

du kämest abhanden
ich käme abhanden
ihr kämet abhanden
wir kämen abhanden
sie/Sie kämen abhanden
er/sie/es käme abhanden

Infinitiv

Infinitiv I abhandenkommen
Infinitiv II abhandengekommen sein

Partizip

Partizip I abhandenkommend
Partizip II abhandengekommen
Perfekt es ist abhandengekommen

Stammformen

Infinitiv abhandenkommen
Präteritum kam abhanden
Partizip II abhandengekommen

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Etimoloji

Sözcük, Almanca 'ab' (uzaklaşma) ve 'handen' (eller) kelimelerinden oluşur. 'Elinden çıkmak' anlamı, bir şeyin sahibinin elinden çıkması ve kaybolması fikrini yansıtır. Eski Almancada 'hand' (el) kökenli olup, 'abhanden' (elden) ve 'kommen' (gelmek) birleşimiyle oluşmuştur.