abbrechen

ˈapˌbʁɛçn̩
bırakmak, kesmek, yıkmak · yıkmak · kesmek · bırakmak · durmak · durdurmak

Anlamlar ve Çeviriler

bırakmak, kesmek, yıkmak
yıkmak
kesmek
bırakmak
durmak
durdurmak

Konjugation (Çekim)

Yardımcı fiil: haben

Stammformen

Infinitiv abbrechen
Präteritum abbrach
Partizip II abgebrochen

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Etimoloji

Eski Yüksek Almanca 'abbrëchen' ve 'abbrëch' kelimelerinden türetilmiştir. Bu kelimeler de 'ab' ön eki ve 'brëchen' fiilinden oluşmaktadır. 'Ab' ön eki 'uzaklaşmak, ayrılmak' anlamını taşır. 'Brëchen' fiili ise 'kırmak, koparmak' anlamına gelir.