anheften

ˈanˌhɛftn̩ an·hef·ten
attaccare · incollare · attaccare con graffette · attaccare con spilli · fixer avec une agrafe · attacher, coller · coller, fixer · fixer, accrocher · fixer, attacher · fixer avec une punaise · sujetar con alfiler · con chincheta · pegar a algo · pegar · clavijar · fijar · adjuntar · to attach with a paper clip · to fasten · to affix · to attach with a pin, clip, etc. · to staple · to attach with a fastener · to stick something onto something · to attach · to hook onto · tack · pin · decorate · baste · attach

Anlamlar ve Çeviriler

attaccare
incollare
attaccare con graffette
attaccare con spilli
fixer avec une agrafe
attacher, coller
coller, fixer
fixer, accrocher
fixer, attacher
fixer avec une punaise
sujetar con alfiler
con chincheta
pegar a algo
pegar
clavijar
fijar
adjuntar
to attach with a paper clip
to fasten
to affix
to attach with a pin, clip, etc.
to staple
to attach with a fastener
to stick something onto something
to attach
to hook onto
tack
pin
decorate
baste
attach

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: an Yardımcı fiil: haben

Präsens

du heftest an
ich hefte an
ihr heftet an
wir heften an
sie/Sie heften an
er/sie/es heftet an

Präteritum

du heftetest an
ich heftete an
ihr heftetet an
wir hefteten an
sie/Sie hefteten an
er/sie/es heftete an

Imperativ

du hefte an
ihr heftet an
wir heften wir an
sie/Sie heften Sie an

KonjunktivI

du heftest an
ich hefte an
ihr heftet an
wir heften an
sie/Sie heften an
er/sie/es hefte an

KonjunktivII

du heftetest an
ich heftete an
ihr heftetet an
wir hefteten an
sie/Sie hefteten an
er/sie/es heftete an

Infinitiv

Infinitiv I anheften
Infinitiv II angeheftet haben

Partizip

Partizip I anheftend
Partizip II angeheftet
Perfekt er hat angeheftet

Stammformen

Infinitiv anheften
Präteritum hakte an
Partizip II angeheftet

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
an Akkusativ bir şeyi bir yere tutturmak, yapıştırmak
mit Dativ bir şeyi bir aletle tutturmak (örn. çengelle)

Etimoloji

Almanca 'an' (yanına, -e) ve 'heften' (zımbalamak, tutturmak) kelimelerinin birleşiminden oluşur. Eski Yüksek Almanca 'heftōn' (tutturmak) kökünden gelir.