Fiil (Verb)
B1 Seviye
gçl auffordern
ˈaʊ̯fˌfɔʁdɐn
auf·for·dern
(Emredercesine) İstemek
·
(Dostça) Bir şeyi yapmağa davet etmek.
·
kaldırmak.
·
Dansa davet etmek
·
talep etmek.
·
talep etmek
·
çağırmak
·
davet etmek
·
istek etmek
·
çağrı yapmak
·
istemek
·
birini bir şey yapmaya davet etmek
·
rica etmek
·
emir vermek
Anlamlar ve Çeviriler
(Emredercesine) İstemek
(Dostça) Bir şeyi yapmağa davet etmek.
kaldırmak.
Dansa davet etmek
talep etmek.
talep etmek
çağırmak
davet etmek
istek etmek
çağrı yapmak
istemek
birini bir şey yapmaya davet etmek
rica etmek
emir vermek
Diğer Diller
SR
zatražiti
SR
tražiti
SR
pozvati nekog da uradi nešto
SR
zamoliti
SR
narediti
SR
zahtevati
SR
pozvati
RO
A cere (poruncitor)
RO
A ridica
RO
A invita la dans
RO
A solicita
RO
A invita (prietenos)
RO
istemek
RO
birini bir şeye davet etmek
RO
istek etmek
RO
çağrı yapmak
RO
davet etmek
RO
çağırmak
RO
talep etmek
RO
emir vermek
RO
rica etmek
PT
Convidar amigavelmente
PT
Exigir imperativamente
PT
Convidar para dançar
PT
Levantar
PT
fazer um apelo
PT
exigir
PT
convidar
PT
chamar
PT
reivindicar
PT
ordenar
PT
solicitar
PT
convidar alguém a fazer algo
PT
pedir
LA
velle aliquid
LA
imperare silentium
LA
exigere tributum
LA
vocare aliquem
LA
invitare cives
LA
vocare ad actionem
LA
postulare aliquid
LA
rogare benigne
LA
invitare ad agendum
IT
fare una richiesta
IT
convocare
IT
invitare formalmente
IT
lanciare un appello
IT
richiedere
IT
invitare qualcuno a fare qualcosa
IT
chiedere gentilmente
IT
ordinare
IT
esigere
FR
demander
FR
exiger
FR
ordonner
FR
prier
FR
inviter à faire qqch
FR
réclamer
FR
convoquer
FR
inviter
FR
lancer un appel
ES
querer
ES
solicitar
ES
hacer una llamada
ES
invitar
ES
llamar
ES
exigir
ES
ordenar
ES
pedir
ES
invitar a hacer algo
EN
to invite someone to do something
EN
to order
EN
to demand
EN
to summon
EN
to invite
EN
to call upon
EN
to require
EN
to request
EN
to ask
EN
require
EN
request
Konjugation (Çekim)
Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: auf-
Yardımcı fiil: haben
Präsens
du
fordertest auf
ich
fordere auf
ihr
fordert auf
wir
fordern auf
sie/Sie
fordern auf
er/sie/es
fordert auf
Präteritum
du
fordertest auf
ich
forderte auf
ihr
fordertet auf
wir
forderten auf
sie/Sie
forderten auf
er/sie/es
forderte auf
Imperativ
du
fordere auf
ihr
fordert auf
wir
fordern wir auf
sie/Sie
fordern Sie auf
KonjunktivI
du
forderst auf
ich
fordere auf
ihr
fordert auf
wir
fordern auf
sie/Sie
fordern auf
er/sie/es
fordere auf
KonjunktivII
du
fordertest auf
ich
forderte auf
ihr
fordertet auf
wir
forderten auf
sie/Sie
forderten auf
er/sie/es
forderte auf
Infinitiv
Infinitiv I
auffordern
Infinitiv II
aufgefordert haben
Partizip
Partizip I
auffordernd
Partizip II
aufgefordert
Perfekt
er hat aufgefordert
Stammformen
Infinitiv
auffordern
Präteritum
forderte auf
Partizip
II
aufgefordert
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEdat ve Hal Uyumu
DİL BİLGİSİ| Edat (Prep) | Hal (Case) | Anlam / Kullanım |
|---|---|---|
| zu | Dativ | bir eyleme davet etmek, çağırmak (örn. 'zu einer Party auffordern') |
| um | Akkusativ | bir şeyi talep etmek (örn. 'um Hilfe auffordern') |
| Akkusativ | birini bir eyleme çağırmak (örn. 'jemanden zum Tanzen auffordern') |
Etimoloji
Sözcük, Almanca 'auf' (üstüne, üzerine) ve 'fordern' (talep etmek, istemek) kelimelerinin birleşiminden oluşur. 'Fordern' kökü, Eski Yüksek Almanca 'fordarōn' (savunmak, talep etmek) ve daha da geriye giden Cermen dillerindeki 'furdiz' (ileriye doğru itmek) köküne dayanır. Türkçeye 'davet etmek, çağırmak, talep etmek' anlamlarıyla aktarılmıştır.