abheben

ˈapˌheːbn̩ ab·he·ben
çekmek · kaldırmak

Anlamlar ve Çeviriler

çekmek
kaldırmak

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du hebst ab
ich hebe ab
ihr hebt ab
wir heben ab
sie/Sie heben ab
er/sie/es hebt ab

Präteritum

du hobst ab
ich hob ab
ihr hobt ab
wir hoben ab
sie/Sie hoben ab
er/sie/es hob ab

Imperativ

du heb ab
ihr hebt ab
wir heben wir ab
sie/Sie heben Sie ab

KonjunktivI

du hebest ab
ich hebe ab
ihr hebet ab
wir heben ab
sie/Sie heben ab
er/sie/es hebe ab

KonjunktivII

du höbest ab
ich höbe ab
ihr höbet ab
wir höben ab
sie/Sie höben ab
er/sie/es höbe ab

Infinitiv

Infinitiv I abheben
Infinitiv II abgehoben haben

Partizip

Partizip I abhebend
Partizip II abgehoben
Perfekt er hat abgehoben

Stammformen

Infinitiv abheben
Präteritum hob ab
Partizip II abgehoben

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
von Dativ bir şeyden/kişiden (örn. 'Geld vom Konto abheben' - hesaptan para çekmek)
auf Akkusativ bir yüzeye (örn. 'den Brief auf den Tisch abheben' - mektubu masaya kaldırmak)

Etimoloji

Almanca kökenli bir fiil olup, 'ab' (aşağıya, uzaklaşma) ve 'heben' (kaldırmak) kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuştur. Eski Yüksek Almanca 'hevan' (kaldırmak) kökünden gelmektedir.