İsim (Substantiv)
B2 Seviye
die Absprache
ˈapˌʃpʁaːxə
Ab·spra·che
anlaşma
·
görüşme
·
uzlaşma
·
mutabakat
·
Sözleşme
·
uyuşma
Anlamlar ve Çeviriler
anlaşma
görüşme
uzlaşma
mutabakat
Sözleşme
uyuşma
LEGAL
danışma
LEGAL
muvazaa
LEGAL
danışıklı iş
Diğer Diller
RU
LEGAL
сговор, collusion
RO
Acord
RO
Compromis
RO
LEGAL
Înțelegere frauduloasă
RO
LEGAL
Simulație
RO
LEGAL
Consultare
RO
Contract
RO
Discuție
RO
Înțelegere
RO
Concordare
PT
LEGAL
Consulta
PT
Consentimento
PT
Conciliação
PT
LEGAL
Combinação ilícita
PT
Acordo
PT
Conversa
PT
LEGAL
Conluio
PT
Contrato
PT
Harmonia
LA
consensus
LA
conventio
LA
colloquium
LA
LEGAL
consultatio
LA
LEGAL
collusio
LA
LEGAL
fraus concertata
LA
compositio
LA
pactum
LA
concordia
IT
accordo
IT
concordanza
IT
contratto
IT
accordo, intesa
IT
intesa
IT
LEGAL
intesa fraudolenta
IT
LEGAL
collusione
IT
LEGAL
consultazione legale
IT
consultazione
FR
accord, arrangement
FR
accord, entente
FR
LEGAL
accord secret
FR
LEGAL
entente secrète
FR
LEGAL
entente, accord
FR
réunion, entretien
ES
Acuerdo
ES
Consulta
ES
LEGAL
Consulta legal
ES
LEGAL
Colusión
ES
LEGAL
Trato encubierto
ES
Convenio
ES
Pacto
ES
Contrato
ES
Entendimiento
EN
agreement, arrangement
EN
consultation, discussion
EN
LEGAL
consultation (legal)
EN
LEGAL
collusion, secret agreement
EN
LEGAL
collusion, secret deal
EN
agreement, mutual understanding
EN
consensus, mutual accord
EN
contract, formal agreement
EN
accord, harmony
EN
arrangement
Deklination (Hal Çekimi)
| Kasus | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativ Yalın Hal | die Absprache | die Absprachen |
| Akkusativ -i Hali | die Absprache | die Absprachen |
| Dativ -e Hali | der Absprache | den Absprachen |
| Genitiv -in Hali | der Absprache | der Absprachen |
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEdat ve Hal Uyumu
DİL BİLGİSİ| Edat (Prep) | Hal (Case) | Anlam / Kullanım |
|---|---|---|
| auf | Akkusativ | hukuki bir konuda yapılan anlaşma veya mutabakatı ifade eder (örn. 'auf eine Absprache hin'). |
| gemäß | Dativ | bir anlaşmaya uygun olarak hareket etmeyi belirtir (örn. 'gemäß der Absprache'). |
| ohne | Akkusativ | bir anlaşma olmaksızın yapılan eylemleri tanımlar (örn. 'ohne Absprache'). |
Etimoloji
Almanca kökenli bir terimdir. 'absprechen' (kararlaştırmak, görüşmek) fiilinden türemiştir. 'Ab-' öneki 'ayrılma, tamamlanma' anlamı taşırken, '-sprache' kökü 'konuşma, görüşme' anlamına gelir. Hukuki bağlamda 'anlaşma, mutabakat' anlamında kullanılır.