abholen

ˈapˌhoːlən ab-ho-len
toplamak · teslim almak · alıp götürmek · alıp getirmek

Anlamlar ve Çeviriler

toplamak
teslim almak
alıp götürmek
alıp getirmek

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab Yardımcı fiil: haben

Präsens

du holst ab
ich hole ab
ihr holt ab
wir holen ab
sie/Sie holen ab
er/sie/es holt ab

Präteritum

du holtest ab
ich holte ab
ihr holtet ab
wir holten ab
sie/Sie holten ab
er/sie/es holte ab

Imperativ

du hole ab
ihr holt ab
wir holen wir ab
sie/Sie holen Sie ab

KonjunktivI

du holest ab
ich hole ab
ihr holet ab
wir holen ab
sie/Sie holen ab
er/sie/es hole ab

KonjunktivII

du holtest ab
ich holte ab
ihr holtet ab
wir holten ab
sie/Sie holten ab
er/sie/es holte ab

Infinitiv

Infinitiv I abholen
Infinitiv II abgeholt haben

Partizip

Partizip I abholend
Partizip II abgeholt
Perfekt ich habe abgeholt

Stammformen

Infinitiv abholen
Präteritum holte ab
Partizip II abgeholt

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
von Dativ bir yerden veya kişiden almak
bei Dativ birinin yanından almak
aus Dativ bir yerin içinden almak

Etimoloji

Almanca kökenli bir fiil olup, 'ab' (uzaklaşma, ayrılma) ve 'holen' (almak, getirmek) kelimelerinden oluşmaktadır. 'Holen' fiili Eski Yüksek Almanca 'holan' kelimesinden gelmektedir.