der Abschluss

ˈapˌʃlʊs Ab·schluss
bitiş · bitim · mezuniyet · son

Anlamlar ve Çeviriler

bitiş
bitim
mezuniyet
son

Deklination (Hal Çekimi)

Kasus Singular Plural
Nominativ Yalın Hal der Abschluss die Abschlüsse
Akkusativ -i Hali den Abschluss die Abschlüsse
Dativ -e Hali dem Abschluss den Abschlüssen
Genitiv -in Hali des Abschlusses der Abschlüsse

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
mit Dativ ile, birlikte (örneğin, bir anlaşmanın imzalanmasıyla ilgili)
nach Dativ sonrasında, ardından (örneğin, bir sürecin tamamlanmasından sonra)
vor Dativ öncesinde, tamamlanmadan önce (örneğin, bir sürecin bitirilmesinden önce)
durch Akkusativ vasıtasıyla, yoluyla (örneğin, bir sürecin yasal olarak tamamlanması yoluyla)

Etimoloji

Almanca kökenli bir terim olup, 'ab' (bitiş, son) ve 'Schluss' (kapanış, bitiş) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Türkçeye 'bitirme' veya 'kapanış' olarak çevrilir ve genellikle hukuki süreçlerin sona ermesini ifade eder.