Fiil (Verb) A2 Seviye

gçl aufgeben

ˈaʊ̯fˌɡeːbm̩ auf·ge·ben
dökmek. · fırına kömür vb. koymak · Makineye · Vermek, ödev olarak vermek, bir kimseye bir iş havale etmek, yüklemek. · Yemeği tağa veya sofraya koymak. · telgraf vermek (göndermek). · mektubu postaya vermek · savaşı bırakmak. · yükselmek · açılmak · açılmaya başlamak · çözülmek · çıkarmak · teslim etmek · vermek · ruhunu teslim etmek · postalamak · çekmek · vazgeçmek · terketmek · bırakmak · göndermek · yollamak · teslim olmak · dönmek · tamamlanmak · gerçekleşmek · bilinmek · anlaşılmak · şişmek · kabarmak · fesih olmak · başa çıkmak · ortaya çıkmak · umudunu kesmek · pes etmek · doğmak

Anlamlar ve Çeviriler

EDUCATION
görev vermek
EDUCATION
ödev vermek
EDUCATION
soru vermek
dökmek.
fırına kömür vb. koymak
Makineye
Vermek, ödev olarak vermek, bir kimseye bir iş havale etmek, yüklemek.
Yemeği tağa veya sofraya koymak.
telgraf vermek (göndermek).
mektubu postaya vermek
savaşı bırakmak.
yükselmek
açılmak
açılmaya başlamak
çözülmek
çıkarmak
teslim etmek
vermek
ruhunu teslim etmek
postalamak
çekmek
vazgeçmek
terketmek
bırakmak
göndermek
yollamak
teslim olmak
dönmek
tamamlanmak
gerçekleşmek
bilinmek
anlaşılmak
şişmek
kabarmak
fesih olmak
başa çıkmak
ortaya çıkmak
umudunu kesmek
pes etmek
doğmak
LEGAL
sipariş vermek
LEGAL
ilan vermek
LEGAL
terk etmek
MATHEMATICS
tam bölünebilmek
MATHEMATICS
bölünebilmek
MEDICAL
kanamaya başlamak
MILITARY
yeni sezon başlamak

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: auf- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du gibst auf
ich gebe auf
ihr gebt auf
wir geben auf
sie/Sie geben auf
er/sie/es gibt auf

Präteritum

du gabst auf
ich gab auf
ihr gabt auf
wir gaben auf
sie/Sie gaben auf
er/sie/es gab auf

Imperativ

du gib auf
ihr gebt auf
wir geben wir auf
sie/Sie geben Sie auf

KonjunktivI

du gebest auf
ich gebe auf
ihr gebet auf
wir geben auf
sie/Sie geben auf
er/sie/es gebe auf

KonjunktivII

du gäbest auf
ich gäbe auf
ihr gäbet auf
wir gäben auf
sie/Sie gäben auf
er/sie/es gäbe auf

Infinitiv

Infinitiv I aufgeben
Infinitiv II aufgegeben haben

Partizip

Partizip I aufgebend
Partizip II aufgegeben
Perfekt er hat aufgegeben

Stammformen

Infinitiv aufgeben
Präteritum gab auf
Partizip II aufgegeben

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
an Akkusativ bir şeye (örn. bir mektubu bir yere göndermek)
in Akkusativ bir şeyi bir yere bırakmak/teslim etmek
mit Dativ bir şeyi birine göndermek (örn. bir paketi kargoya vermek)

Etimoloji

'aufgeben' Almancada 'vermek, teslim etmek' anlamına gelen 'geben' fiilinden türemiştir. 'auf-' öneki eylemin tamamlanması veya bir şeyin bırakılması anlamını güçlendirir. Eski Yüksek Almanca döneminde (8.-11. yüzyıl) 'antgeben' şeklinde kullanılmıştır.