Fiil (Verb) B2 Seviye

abfinden

ˈapˌfɪndn̩ ab·fin·den
kabul etmek · anlaşmak · bir durumu kabul edip ona razı olmak · Birisiyle uyuşmak

Anlamlar ve Çeviriler

kabul etmek
anlaşmak
bir durumu kabul edip ona razı olmak
Birisiyle uyuşmak
LEGAL
anlaşmaya varmak
LEGAL
birine tazminat vermek
LEGAL
Bir zarar ödenmesi yönündeki isteği karşılamak
LEGAL
tazmin etmek
LEGAL
tazminat vermek

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab Yardımcı fiil: haben

Präsens

du findest ab
ich finde ab
ihr findet ab
wir finden ab
sie/Sie finden ab
er/sie/es findet ab

Präteritum

du fandest ab
ich fand ab
ihr fandet ab
wir fanden ab
sie/Sie fanden ab
er/sie/es fand ab

Imperativ

du finde ab!
ihr findet ab!
wir finden wir ab!
sie/Sie finden Sie ab!

KonjunktivI

du findest ab
ich finde ab
ihr findet ab
wir finden ab
sie/Sie finden ab
er/sie/es finde ab

KonjunktivII

du fändest ab
ich fände ab
ihr fändet ab
wir fänden ab
sie/Sie fänden ab
er/sie/es fände ab

Infinitiv

Infinitiv I abfinden
Infinitiv II abgefunden haben

Partizip

Partizip I abfindend
Partizip II abgefunden
Perfekt ich habe abgefunden

Stammformen

Infinitiv abfinden
Präteritum fand ab
Partizip II abgefunden

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
mit Dativ ile (tarafıyla anlaşmaya varmak) – örn. 'sich mit dem Kläger abfinden' (davacıyla anlaşmaya varmak)
für Akkusativ için (tazminat miktarı) – örn. 'eine Entschädigung für den Schaden abfinden' (zarar için tazminat ödemek)

Etimoloji

'ab' (ayrılma, tamamlanma) + 'finden' (bulmak, çözmek) birleşiminden türemiştir. Orta Almanca'da 'abfinden' (bir anlaşmaya vararak bir sorunu çözmek, tazminat ödemek) anlamında kullanılmıştır.