Fiil (Verb)
B2 Seviye
abstreiten
ˈapˌʃtʁaɪ̯tn̩
ab·strei·ten
İnkâr etmek
·
yalanlamak
·
inkâr etmek
·
itiraf etmemek
·
reddetmek
·
doğru olmadığını iddia etmek.
·
bir şeyi inkâr etmek
Anlamlar ve Çeviriler
İnkâr etmek
yalanlamak
inkâr etmek
itiraf etmemek
reddetmek
doğru olmadığını iddia etmek.
bir şeyi inkâr etmek
LEGAL
itiraz etmek
LEGAL
inkar etmek
Diğer Diller
SR
oporći
SR
negirati nešto
SR
demantovati
SR
LEGAL
prigovoriti
SR
LEGAL
negirati
SR
ne priznati
RO
a nu recunoaște
RO
a nega
RO
a respinge
RO
LEGAL
a tăgădui
RO
LEGAL
a contesta
RO
a contrazice
RO
a neaga
RO
a infirma
PT
LEGAL
Negar, contestar judicialmente
PT
Não confessar, negar envolvimento
PT
Negar, refutar uma alegação
PT
Negar que algo seja verdadeiro
PT
Negar, recusar admitir
PT
Negar algo categoricamente
PT
Desmentir, declarar falso
PT
Negar, rejeitar uma acusação
PT
LEGAL
Opor-se, fazer objeção legal
LA
LEGAL
abnuere
LA
negare
LA
refutare
LA
culpam negare
LA
negare verum esse
LA
denegare
LA
infitiari
LA
LEGAL
recusare
IT
LEGAL
opposizione
IT
negare
IT
smentire
IT
LEGAL
contestare
IT
contestare, negare
FR
nier, réfuter
ES
Negar
ES
negar, disputar
ES
Negar algo
ES
Desmentir
ES
LEGAL
Objeción, impugnar
ES
LEGAL
Negar, rechazar
ES
No confesar
EN
to deny
EN
LEGAL
to deny (legal)
EN
to not confess
EN
to claim is not true
EN
to deny something
EN
to refute
EN
LEGAL
to object (legal)
EN
gainsay
EN
deny
Konjugation (Çekim)
Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab-
Yardımcı fiil: haben
Präsens
du
streitest ab
ich
streite ab
ihr
streitet ab
wir
streiten ab
sie/Sie
streiten ab
er/sie/es
streitet ab
Präteritum
du
bestrittest
ich
bestritt
ihr
bestrittet
wir
bestritten
sie/Sie
bestritten
er/sie/es
bestritt
Imperativ
du
streite ab
ihr
streitet ab
wir
streiten wir ab
sie/Sie
streiten Sie ab
KonjunktivI
du
streitest ab
ich
streite ab
ihr
streitet ab
wir
streiten ab
sie/Sie
streiten ab
er/sie/es
streite ab
KonjunktivII
du
bestrittest
ich
bestritte
ihr
bestrittet
wir
bestritten
sie/Sie
bestritten
er/sie/es
bestritte
Infinitiv
Infinitiv I
abstreiten
Infinitiv II
abgestritten haben
Partizip
Partizip I
abstreitend
Partizip II
abgestritten
Perfekt
er hat abgestritten
Stammformen
Infinitiv
abstreiten
Präteritum
bestritt
Partizip
II
bestritten
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEdat ve Hal Uyumu
DİL BİLGİSİ| Edat (Prep) | Hal (Case) | Anlam / Kullanım |
|---|---|---|
| Akkusativ | Hukuki metinlerde genellikle doğrudan nesneyle kullanılır (örn. 'eine Schuld abstreiten' - bir borcu inkar etmek) |
Etimoloji
'abstreiten' kelimesi Almanca kökenlidir. 'ab-' öneki 'karşı' veya 'reddetme' anlamı taşırken, 'streiten' fiili 'çekişmek, tartışmak' anlamına gelir. Hukuki bağlamda 'inkar etmek' veya 'itiraz etmek' anlamında kullanılır.