Fiil (Verb) B2 Seviye

anerkennen

ˈanʔɛɐ̯ˌkɛnən A·ner·ken·nen
Bir şeyin doğruluğunu kabul etmek · Beğenmek · onaylamak · takdir etmek

Anlamlar ve Çeviriler

ACADEMIC
kabul etmek
ACADEMIC
kabul edilmiş
Bir şeyin doğruluğunu kabul etmek
Beğenmek
onaylamak
takdir etmek
LEGAL
tanımak
LEGAL
kabullenmek
LEGAL
ikrar etmek

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: an- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du erkennst an
ich erkenne an
ihr erkennt an
wir erkennen an
sie/Sie erkennen an
er/sie/es erkennt an

Präteritum

du erkanntest an
ich erkannte an
ihr erkanntet an
wir erkannten an
sie/Sie erkannten an
er/sie/es erkannte an

Imperativ

du erkenn an
ihr erkennt an
wir erkennen wir an
sie/Sie erkennen Sie an

KonjunktivI

du erkennest an
ich erkenne an
ihr erkennet an
wir erkennen an
sie/Sie erkennen an
er/sie/es erkenne an

KonjunktivII

du erkanntest an
ich erkennte an
ihr erkanntet an
wir erkannten an
sie/Sie erkannten an
er/sie/es erkennte an

Infinitiv

Infinitiv I anerkennen
Infinitiv II anerkannt haben

Partizip

Partizip I anerkennend
Partizip II anerkannt
Perfekt er hat anerkannt

Stammformen

Infinitiv anerkennen
Präteritum erkannte an
Partizip II anerkannt

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
ohne Präposition Akkusativ doğrudan nesne alarak 'tanımak, kabul etmek' anlamında kullanılır
als Akkusativ 'olarak' anlamında statü veya nitelik bildirir (örn. 'als rechtmäßig anerkennen')

Etimoloji

Almanca kökenli birleşik fiil olup 'an-' (ön ek) ve 'erkennen' (tanımak, kabul etmek) kelimelerinden oluşur. Eski Yüksek Almanca 'anerkennan' biçimine dayanır. Hukuk terimi olarak 18. yüzyıldan itibaren yaygınlaşmıştır.