aberkennen

ˈapʔɛɐ̯ˌkɛnən a·ber·ken·nen
tanımamak

Anlamlar ve Çeviriler

tanımamak
LEGAL
kaldırmak

Konjugation (Çekim)

Yardımcı fiil: haben

Präsens

du aberkennst
ich aberkenne
ihr aberkennt
wir aberkennen
sie/Sie aberkennen
er/sie/es aberkennt

Präteritum

du aberkanntest
ich aberkannte
ihr aberkannte
wir aberkannten
sie/Sie aberkannten
er/sie/es aberkannte

Imperativ

du aberkenne!
ihr aberkennt!
wir aberkennen wir!
sie/Sie aberkennen Sie!

KonjunktivI

du aberkennest
ich aberkenne
ihr aberkennet
wir aberkennen
sie/Sie aberkennen
er/sie/es aberkenne

KonjunktivII

du aberkämest
ich aberkäme
ihr aberkämet
wir aberkämen
sie/Sie aberkämen
er/sie/es aberkäme

Infinitiv

Infinitiv I aberkennen
Infinitiv II aberkannt zu haben

Partizip

Partizip I aberkennend
Partizip II aberkannt
Perfekt er hat aberkannt

Stammformen

Infinitiv aberkennen
Präteritum aberkannt
Partizip II aberkannt

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Etimoloji

"aberkennen" Almanca kökenli bir fiildir. "ab-" (geri çekme, reddetme) ve "erkennen" (tanımak, kabul etmek) kelimelerinin birleşiminden oluşur. Hukuki bağlamda, bir hakkın, yetkinin veya kararın resmi olarak geri alınması anlamına gelir. Bu terim, genellikle mahkeme kararları veya idari işlemler yoluyla bir hakkın veya statünün geçersiz kılınmasını ifade eder.