abweisen
ˈapˌvaɪ̯zn̩
ab·wei·sen
defensio
·
impetum repellere
·
hostes depellere
·
respingere, difendere
·
respingere, sconfiggere
·
respingere, respingere un attacco
·
savunma yapmak
·
rechazar, denegar
·
repeler, rechazar
·
defense
·
to repel
·
to repel / to fend off
·
send away
·
refuse to see
·
dismiss
·
turn down
·
reject
Anlamlar ve Çeviriler
defensio
impetum repellere
hostes depellere
respingere, difendere
respingere, sconfiggere
respingere, respingere un attacco
savunma yapmak
rechazar, denegar
repeler, rechazar
defense
to repel
to repel / to fend off
send away
refuse to see
dismiss
turn down
reject
LEGAL
reicere
LEGAL
petitionem reicere
LEGAL
actionem repudiare
LEGAL
respingere (legale)
LEGAL
respingere (domanda)
LEGAL
respingere
LEGAL
reddetmek
LEGAL
rejeter (juridique)
LEGAL
rechazar (una demanda)
LEGAL
rechazar
LEGAL
to dismiss
LEGAL
to reject
LEGAL
to not accept
Diğer Diller
LA
LEGAL
reicere
LA
defensio
LA
LEGAL
petitionem reicere
LA
impetum repellere
LA
hostes depellere
LA
LEGAL
actionem repudiare
IT
respingere, difendere
IT
LEGAL
respingere (legale)
IT
respingere, sconfiggere
IT
respingere, respingere un attacco
IT
LEGAL
respingere (domanda)
IT
LEGAL
respingere
FR
LEGAL
reddetmek
FR
savunma yapmak
FR
LEGAL
rejeter (juridique)
ES
LEGAL
rechazar (una demanda)
ES
rechazar, denegar
ES
repeler, rechazar
ES
LEGAL
rechazar
EN
LEGAL
to dismiss
EN
LEGAL
to reject
EN
defense
EN
LEGAL
to not accept
EN
to repel
EN
to repel / to fend off
EN
send away
EN
refuse to see
EN
dismiss
EN
turn down
EN
reject
Konjugation (Çekim)
Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab-
Yardımcı fiil: haben
Präsens
du
weist ab
ich
weise ab
ihr
weist ab
wir
weisen ab
sie/Sie
weisen ab
er/sie/es
weist ab
Präteritum
du
wiesest ab
ich
wies ab
ihr
wieset ab
wir
wiesen ab
sie/Sie
wiesen ab
er/sie/es
wies ab
Imperativ
du
weis ab
ihr
weist ab
wir
weisen wir ab
sie/Sie
weisen Sie ab
KonjunktivI
du
weisest ab
ich
weise ab
ihr
weiset ab
wir
weisen ab
sie/Sie
weisen ab
er/sie/es
weise ab
KonjunktivII
du
wiesest ab
ich
wiese ab
ihr
wieset ab
wir
wiesen ab
sie/Sie
wiesen ab
er/sie/es
wiese ab
Infinitiv
Infinitiv I
abweisen
Infinitiv II
abgewiesen haben
Partizip
Partizip I
abweisend
Partizip II
abgewiesen
Perfekt
er hat abgewiesen
Stammformen
Infinitiv
abweisen
Präteritum
wies ab
Partizip
II
abgewiesen
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEdat ve Hal Uyumu
DİL BİLGİSİ| Edat (Prep) | Hal (Case) | Anlam / Kullanım |
|---|---|---|
| mit | Dativ | ile birlikte reddetmek (örn. bir teklifi birlikte reddetmek) |
| gegen | Akkusativ | karşı reddetmek (örn. bir iddiaya karşı reddetmek) |
Etimoloji
Eski Yüksek Almanca 'abweisan' (geri püskürtmek, reddetmek) kelimesinden türemiştir. 'Ab-' (uzak, geri) ve 'weisen' (göstermek, yönlendirmek) bileşiminden oluşur. Hukuk dilinde 'resmi bir talebi veya başvuruyu reddetmek' anlamında kullanılır.