angrenzen

ˈanˌɡʁɛnt͡sn̩ an·gren·zen
to border on · to be adjacent to · confinare · essere adiacente a · être limitrophe · être contigu · limitar con · To border · abut on · border on

Anlamlar ve Çeviriler

to border on
to be adjacent to
confinare
essere adiacente a
être limitrophe
être contigu
limitar con
To border
abut on
border on

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: an- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du grenzt an
ich grenze an
ihr grenzt an
wir grenzen an
sie/Sie grenzen an
er/sie/es grenzt an

Präteritum

du grenztest an
ich grenzte an
ihr grenztet an
wir grenzten an
sie/Sie grenzten an
er/sie/es grenzte an

Imperativ

du grenz an
ihr grenzt an
wir grenzen wir an
sie/Sie grenzen Sie an

KonjunktivI

du grenzest an
ich grenze an
ihr grenztet an
wir grenzen an
sie/Sie grenzen an
er/sie/es grenze an

KonjunktivII

du grenztest an
ich grenzte an
ihr grenztet an
wir grenzten an
sie/Sie grenzten an
er/sie/es grenzte an

Infinitiv

Infinitiv I angrenzen
Infinitiv II angrenzend haben

Partizip

Partizip I angrenzend
Partizip II angrenzend
Perfekt er hat angegrenzt

Stammformen

Infinitiv angrenzen
Präteritum grenzte an
Partizip II angrenzend

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
an Akkusativ bitişik, komşu olma durumu

Etimoloji

Sözcük Almanca kökenlidir. 'an' (yanında, bitişik) ve 'grenzen' (sınır olmak) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Türkçeye 'sınırdaş olmak' anlamıyla geçmiştir.