Fiil (Verb)
B2 Seviye
absondern
ˈapˌzɔndɐn
ab·son·dern
düşürmek
·
salgılamak
·
elini ayağını çekmek
·
bir şeyi ayırmak
·
dışarı atmak
·
başkalarından uzaklaşmak
·
izole olmak
Anlamlar ve Çeviriler
düşürmek
salgılamak
elini ayağını çekmek
bir şeyi ayırmak
dışarı atmak
başkalarından uzaklaşmak
izole olmak
LEGAL
tecrit etmek
LEGAL
ayırmak
Diğer Diller
RO
a se distanța de alții
RO
LEGAL
a segrega
RO
LEGAL
a separa
RO
a elimina
RO
a secreta
RO
a se izola
RO
a separa ceva
RO
a excreta
PT
LEGAL
isolar
PT
LEGAL
separar
PT
remover
PT
secretar
PT
afastar-se
PT
separar algo
PT
expelir
PT
distanciar-se dos outros
PT
isolar-se
LA
a ceteris se removere
LA
foras eicere
LA
aliquid separare
LA
LEGAL
separare
LA
se abdicare
LA
secretionem facere
LA
secernere
LA
LEGAL
segregare
LA
isolari
IT
LEGAL
isolare
IT
LEGAL
separare
IT
separare i rifiuti
IT
secernere
IT
isolarsi
IT
separare qualcosa
IT
espellere
IT
allontanarsi dagli altri
FR
ayrımak, izole etmek
FR
LEGAL
isoler
FR
LEGAL
séparer
FR
sécréter
FR
se retirer
FR
dışarı atmak, uzaklaştırmak
FR
uzaklaşmak, ayrılmak
FR
izole olmak, ayrı durmak
EN
secrete
EN
LEGAL
separate
EN
to isolate oneself, to separate
EN
to detach oneself, to withdraw
EN
to discharge, to expel
EN
to separate, to isolate
EN
to withdraw, to separate oneself
EN
excrete
Konjugation (Çekim)
Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab
Yardımcı fiil: haben
Präsens
du
sonderst ab
ich
sonder ab
ihr
sondert ab
wir
sondern ab
sie/Sie
sondern ab
er/sie/es
sondert ab
Präteritum
du
sondertest ab
ich
sonderte ab
ihr
sonderte ab
wir
sonderten ab
sie/Sie
sonderten ab
er/sie/es
sonderte ab
Imperativ
du
sonder ab
ihr
sondert ab
wir
sondern wir ab
sie/Sie
sondern Sie ab
KonjunktivI
du
sonderst ab
ich
sonder ab
ihr
sonder ab
wir
sondern ab
sie/Sie
sondern ab
er/sie/es
sonder ab
KonjunktivII
du
sondertest ab
ich
sonderte ab
ihr
sonderte ab
wir
sonderten ab
sie/Sie
sonderten ab
er/sie/es
sonderte ab
Infinitiv
Infinitiv I
absondern
Infinitiv II
abgesondert haben
Partizip
Partizip I
absondernd
Partizip II
abgesondert
Perfekt
er hat abgesondert
Stammformen
Infinitiv
absondern
Präteritum
sonderte ab
Partizip
II
abgesondert
Anlam Ağı
Eş · Zıt · Üst/Alt KavramEdat ve Hal Uyumu
DİL BİLGİSİ| Edat (Prep) | Hal (Case) | Anlam / Kullanım |
|---|---|---|
| von | Dativ | bir şeyden/kişiden ayırmak (örn. 'von der Gesellschaft absondern') |
| aus | Dativ | bir gruptan/ortamdan ayırmak (örn. 'aus der Gruppe absondern') |
| in | Akkusativ | bir yere ayırmak/tecrit etmek (örn. 'in Quarantäne absondern') |
Etimoloji
Almanca kökenli olup, 'ab' (ayrılma, uzaklaşma) ve 'sondern' (ayırmak, ayırdetmek) kelimelerinden türemiştir. Eski Yüksek Almanca 'sunderōn' ve Orta Yüksek Almanca 'sundern' biçimlerinden gelişmiştir. Türkçeye 'tecrit etmek, ayırmak' anlamında çevrilmiştir.