anheben

ˈanˌheːbm̩ an·he·ben
yükseltmek · arttırmak

Anlamlar ve Çeviriler

yükseltmek
arttırmak

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: an Yardımcı fiil: haben

Präsens

du hebst an
ich hebe an
ihr hebt an
wir heben an
sie/Sie heben an
er/sie/es hebt an

Präteritum

du hobst an
ich hob an
ihr hobt an
wir hoben an
sie/Sie hoben an
er/sie/es hob an

Imperativ

du heb an
ihr hebt an
wir heben wir an
sie/Sie heben Sie an

KonjunktivI

du hebest an
ich hebe an
ihr hebet an
wir heben an
sie/Sie heben an
er/sie/es hebe an

KonjunktivII

du höbest an
ich höbe an
ihr höbet an
wir höben an
sie/Sie höben an
er/sie/es höbe an

Infinitiv

Infinitiv I anheben
Infinitiv II angehoben haben

Partizip

Partizip I anhebend
Partizip II angehoben
Perfekt er hat angehoben

Stammformen

Infinitiv anheben
Präteritum hob an
Partizip II angehoben

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
mit Dativ ile birlikte, beraber
auf Akkusativ üstüne, üzerine
von Dativ -den, -dan

Etimoloji

Orta Yüksek Almanca 'anheben' kelimesinden türemiştir. 'an-' öneki eylemin başlangıcını veya yönünü belirtirken, 'heben' (yükseltmek, kaldırmak) ana eylemdir. Eski Yüksek Almanca 'haban' (tutmak, sahip olmak) köküne dayanır.