abnehmen

ˈapˌneːmən ab·neh·men
kilo vermek · ufalmak · çalmak · aşırmak · tasdik etmek · inanmak · üstlenmek · çıkarmak · almak

Anlamlar ve Çeviriler

kilo vermek
ufalmak
çalmak
aşırmak
tasdik etmek
inanmak
üstlenmek
çıkarmak
almak

Konjugation (Çekim)

Ayrılabilir fiil (trennbar) — Ön ek: ab- Yardımcı fiil: haben

Präsens

du nimmst ab
ich nehme ab
ihr nehmt ab
wir nehmen ab
sie/Sie nehmen ab
er/sie/es nimmt ab

Präteritum

du nahmst ab
ich nahm ab
ihr nahmt ab
wir nahmen ab
sie/Sie nahmen ab
er/sie/es nahm ab

Imperativ

du nimm ab
ihr nehmt ab
wir nehmen wir ab
sie/Sie nehmen Sie ab

KonjunktivI

du nehmest ab
ich nehme ab
ihr nehmmet ab
wir nehmen ab
sie/Sie nehmen ab
er/sie/es nehme ab

KonjunktivII

du nähmest ab
ich nähme ab
ihr nähmet ab
wir nähmen ab
sie/Sie nähmen ab
er/sie/es nähme ab

Infinitiv

Infinitiv I abnehmen
Infinitiv II abgenommen haben

Partizip

Partizip I abnehmend
Partizip II abgenommen
Perfekt er hat abgenommen

Stammformen

Infinitiv abnehmen
Präteritum nahm ab
Partizip II abgenommen

Anlam Ağı

Eş · Zıt · Üst/Alt Kavram

Edat ve Hal Uyumu

DİL BİLGİSİ
Edat (Prep) Hal (Case) Anlam / Kullanım
um Akkusativ etrafında, çevresinde (örn. 'sich um etwas kümmern')
von Dativ -den, -dan (örn. 'von jemandem etwas abnehmen')
an Dativ -e, -a (örn. 'an Gewicht abnehmen')

Etimoloji

Almanca kökenli birleşik fiil olup, 'ab' (aşağı, inme) ve 'nehmen' (almak, tutmak) kelimelerinden oluşur. Eski Yüksek Almanca döneminde 'abneman' şeklinde kullanılmıştır. Türkçeye 'azalmak', 'azaltmak' ve 'teslim almak' anlamlarıyla geçmiştir.